Przejdź do głównych treściPrzejdź do wyszukiwarkiPrzejdź do głównego menu
poniedziałek, 17 sierpnia 2026 08:25
Reklama Menstyl

Scena Reduta - jak płakać w miejsach publicznych

Teatr im. J. Osterwy w Lublinie, w ramach projektu Scena Reduta, zawita w Krasnymstawie oraz Tomaszowie Lubelskim. Na scenach Domów Kultury wystawiony zostanie spektakl “jak płakać w miejscach publicznych” cieszący się dużą sympatią lubelskich widzów.
Scena Reduta - jak płakać w miejsach publicznych

Źródło: Teatr im. J. Osterwy w Lublinie

11 kwietnia (czwartek), godz. 18:00 | Krasnostawski Dom Kultury
Bilety do nabycia w kasie Krasnostawskiego Domu Kultury oraz www.bilety.krasnystaw.pl

12 kwietnia (piątek), godz. 18:00 | Tomaszowski Dom Kultury
Bilety do nabycia w sekretariacie Tomaszowskiego Domu Kultury


 jak płakać w miejscach publicznych 

Spektakl “jak płakać w miejscach publicznych”, na podstawie bestselleru Emilii Dłużewskiej o tym samym tytule, otwiera przestrzeń dla ważnych rozmów i refleksji. Porusza tematykę depresji, kryzysów i traum, które jak się dowiadujemy, mogą dać o sobie znać nagle, bez ostrzeżenia. Spektakl opisuje drogę jaką przebyła główna bohaterka, walcząc o swoje zdrowie psychiczne. Emilia Dłużewska podchodzi do tematu depresji z dużym dystansem. Buduje humorystyczną narrację, będącą podstawą dla spektaklu zarówno rozrywkowego jak i inspirującego do głębokiej, osobistej refleksji. 

„Choroby psychicznej, trudności, smutku, poczucia straty można doświadczać w każdym wieku. Chciałabym, żeby mężczyźni i kobiety poczuli się dzięki naszemu spektaklowi przytuleni i – być może – zachęceni do szukania pomocy, jeśli jej potrzebują” – powiedziała Mira Mańka - reżyserka spektaklu, podczas próby medialnej w Teatrze im. J. Osterwy w Lublinie.

Spektakl stworzony przez: Mirę Mańkę, Kamilę Janik oraz Beatę Passini, przenosi widzów w głąb umysłu trzydziestoletniej kobiety, która na co dzień zmaga się z emocjami oscylującymi między depresją a manią. Spektakl obrazuje poszukiwanie sensu i porządku w życiu. Wykorzystując lekki ton, elementy komedii i stand-upu, twórczynie zadają pytania o to, jak społeczeństwo podchodzi do tematu zdrowia psychicznego. Dzięki humorowi, dystansowi i autentyczności, “jak płakać w miejscach publicznych” staje się ważnym głosem w dyskusji o zrozumieniu i akceptacji trudności psychicznych, jednocześnie łamiąc tabu i stawiając czoła stereotypom. Twórczynie wierzą, że spektakl może otworzyć drogę do zmiany percepcji emocjonalności, oferując przestrzeń bez wstydu i uprzedzeń. Ich praca to nie tylko przekaz artystyczny, ale i misja społeczna, mająca na celu zwiększenie świadomości i empatii wobec doświadczeń związanych ze zdrowiem psychicznym. Spektakl rzuca nowe światło na ważne tematy, sprawiając, że teatr staje się miejscem, gdzie można śmiać się, płakać i rozmawiać – bez wstydu i obaw.



Misja projektu Scena Reduta

Scena Reduta to wspólna przestrzeń stworzona dla teatru przez ośrodki kultury z całej Lubelszczyzny. Inicjatorem i liderem projektu jest Teatr im. Juliusza Osterwy w Lublinie, który podjął współpracę z kilkunastoma ośrodkami kultury na Lubelszczyźnie, by prezentować swoje spektakle na gościnnych scenach miast całego województwa. Misją Teatru Osterwy jest rozszerzenie zasięgu działalności artystycznej, która umożliwi dotarcie do widzów, którzy ze względu na odległość lub inne przeszkody nie mają możliwości uczestnictwa w spektaklach odbywających się w lubelskiej siedzibie. Dzięki projektowi Scena Reduta, realizowana jest idea patrona - Juliusza Osterwy, by teatr docierał do szerokiej publiczności, a spektakle przyczyniały się do kształtowania społeczności, której fundamentem jest piękno polskiego języka.

 


Projekt Scena Reduta jest współfinansowany ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego.

 

Teatr im. Juliusza Osterwy w Lublinie jest instytucją Samorządu Województwa Lubelskiego wspólnie prowadzoną z Ministrem Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

 



Podziel się
Oceń

Napisz komentarz

Komentarze

Ostatnie komentarze
Autor komentarza: Pielgrzym że śląska. Treść komentarza: SZACUN!.. Data dodania komentarza: 9.08.2026, 09:40 Źródło komentarza: Szósty dzień pielgrzymki Autor komentarza: Ania Treść komentarza: Miło, że młodzi Dziennikarze, zauważają młode talenty, które dopiero wkraczają na rynek pracy. Z niecierpliwością będę czekała na rozwój kariery Kacpra i kolejny z nim wywiad, który przeprowadzi Pan Artur. Data dodania komentarza: 5.08.2026, 12:49 Źródło komentarza: Kulisy pracy na planie oczami młodego filmowca Autor komentarza: Michał kozyrski Treść komentarza: Z ogromnym wzruszeniem obejrzałem ten materiał. ❤️ Jestem naprawdę dumny z Ewy Selwy, że zdecydowała się podzielić swoim świadectwem. To wymaga odwagi, pokory i wielkiego serca. Takie osoby pokazują, że pielgrzymka nie jest tylko przejściem kilkuset kilometrów. To przede wszystkim droga wiary, zaufania Bogu, wzajemnej pomocy i budowania wspólnoty. W dzisiejszym świecie coraz częściej brakuje nam czasu dla drugiego człowieka. Żyjemy szybko, pochłonięci obowiązkami, a przecież czasem wystarczy zwykła rozmowa, życzliwy uśmiech, wyciągnięta dłoń czy wspólny spacer, aby odmienić czyjś dzień. Właśnie takie wartości odnajduję w pielgrzymowaniu – człowiek uczy się, że obok niego zawsze jest ktoś, kto potrzebuje wsparcia, i że dobro wraca do człowieka. Świadectwo Ewy jest dla mnie pięknym przypomnieniem, że wiara nie kończy się po wyjściu z kościoła. Prawdziwa wiara zaczyna się wtedy, gdy potrafimy być obecni dla drugiego człowieka – pomagać bez oczekiwania zapłaty, słuchać bez oceniania i okazywać serce bez szukania korzyści. Marzę o tym, aby podobnego ducha wspólnoty rozwijać również w Zamościu. Nie od razu, nie wielkimi hasłami, ale krok po kroku. Chciałbym, aby powstała wspólnota wolontariuszy, młodzieży, seniorów, osób z niepełnosprawnościami i wszystkich ludzi dobrej woli, którzy razem uczestniczyliby w wydarzeniach religijnych, patriotycznych, kulturalnych i społecznych. Aby nikt nie czuł się samotny i zapomniany. Jestem przekonany, że właśnie takie świadectwa jak Ewy mogą inspirować kolejne osoby. Może ktoś po obejrzeniu tego materiału zdecyduje się pierwszy raz wyruszyć na pielgrzymkę. Może ktoś odważy się zostać wolontariuszem. A może po prostu zatrzyma się i zapyta drugiego człowieka: „Jak się czujesz? Czy mogę Ci jakoś pomóc?”. To właśnie od takich małych gestów rodzą się wielkie zmiany. Nie od wielkich słów, lecz od codziennej obecności, życzliwości i wzajemnego szacunku. Ewo, jestem naprawdę dumny, że mogłem zobaczyć Twoje świadectwo. Życzę Ci, abyś zawsze zachowała w sobie tę wrażliwość, dobroć i wiarę, którymi dziś dzielisz się z innymi. Niech Pan Bóg prowadzi Cię każdego dnia, a Matka Boża Jasnogórska otacza swoją opieką. Dziękuję również Katolickiemu Radiu Zamość za pokazanie takich historii. To one przypominają nam, że największą siłą Kościoła nie są budynki ani liczby, ale ludzie, którzy swoim życiem dają świadectwo wiary, nadziei i miłości do drugiego człowieka. Szczęść Boże! 🙏💙 Data dodania komentarza: 2.08.2026, 13:27 Źródło komentarza: Rozpoczęła się 44. Piesza Zamojsko-Lubaczowska Pielgrzymka na Jasną Górę! Autor komentarza: Zamoscianka Treść komentarza: Pani Zuzanna jest super specjalistą. Korzystamy z moim pieskiem z jej pomocy i nigdy nas nie zawiodła. Zawsze życzliwa, spokojna, cierpliwa. Data dodania komentarza: 1.07.2026, 14:24 Źródło komentarza: Zuzanna Denis Autor komentarza: Maria Lucyna Darda Treść komentarza: Dziękuję niezwykle sympatycznej Pani redaktor Annie Niderla-Kadach za profesjonalnie stawiane pytania i wyrozumiałość dla wyróżnionych osób, którym trema odbierała głos. Data dodania komentarza: 16.06.2026, 21:55 Źródło komentarza: Zasłużeni dla Lubyczy Autor komentarza: Podpis Treść komentarza: Super!!!! NAJLEPSZA PANI Data dodania komentarza: 22.05.2026, 08:28 Źródło komentarza: Anna Łyś