Przez trzy dni Tarnogrodzki Ośrodek Kultury tętnił życiem. Na scenie zaprezentowały się zespoły z różnych regionów Polski – m.in. z województw lubelskiego, mazowieckiego, podkarpackiego i świętokrzyskiego. Widzowie mogli obejrzeć kilkadziesiąt przedstawień, które ukazywały bogactwo polskiej tradycji – od obrzędów rodzinnych i religijnych, przez codzienne życie dawnej wsi, aż po współczesne interpretacje osadzone w ludowej wrażliwości.
Już pierwszy dzień przyniósł wiele emocji – na scenie pojawiły się m.in. Zespół Śpiewaczy „Zakukała Kukułecka”, szkolne koło teatralne „Korale” oraz Teatr Dorosłych „Uciecha” z Grochowego. Kolejne dni wypełniły następne prezentacje – od widowisk takich jak „Kopanie kartofli”, „Swaty” czy „Wieczerza wigilijna”, po występy kapel ludowych i grup obrzędowych. Niedziela była zwieńczeniem całego wydarzenia – zaprezentowano ostatnie spektakle, a następnie uroczyście podsumowano sejmik.
Istotną rolę podczas sejmiku odgrywała Rada Artystyczna, która – zamiast klasycznego oceniania – pełni funkcję doradczą. Tworzą ją specjaliści z różnych dziedzin: etnolodzy, reżyserzy, muzykolodzy. Ich zadaniem jest wspieranie zespołów w zachowaniu autentyczności przekazu, a jednocześnie rozwijanie poziomu artystycznego prezentowanych spektakli. O roli Rady Artystycznej, jej doradczym charakterze oraz trosce o autentyczność i poziom artystyczny spektakli opowiadała prof. dr hab. Katarzyna Smyk, kierownik Katedry Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego UMCS:
Wyjątkowość tarnogrodzkiego wydarzenia polega nie tylko na jego długiej tradycji, ale także na unikalnej formule. Tutaj teatr nie jest oddzielony od życia – widzowie mogą niemal wejść w świat przedstawiany, poczuć atmosferę dawnej wsi, a nawet skosztować potraw przygotowywanych przez aktorów. To żywa kultura, przekazywana z pokolenia na pokolenie. Na wyjątkowy charakter tegorocznej edycji, imponujący jubileusz i znaczenie przekazu międzypokoleniowego zwracał uwagę burmistrz Tarnogrodu Paweł Dec:
Wydarzeniu towarzyszyły także liczne inicjatywy dodatkowe – kiermasz rękodzieła i regionalnych przysmaków „Smaczne i piękne”, wystawy fotografii dokumentujących historię sejmików, prezentacje strojów ludowych oraz występy kapel. Uczestnicy mogli również brać udział w warsztatach i spotkaniach z Radą Artystyczną.
O teatrze jako pasji, formie integracji i swoistej terapii, która łączy ludzi i daje radość tworzenia, mówiła Grażyna Świerczyńska, reżyser Teatru Dorosłych „Uciecha” z Grochowego:
Sejmik w Tarnogrodzie to nie tylko przegląd teatralny, ale przede wszystkim przestrzeń spotkania ludzi, których łączy miłość do tradycji. To wydarzenie, które buduje most między pokoleniami – starsi przekazują młodszym nie tylko wiedzę, ale i sposób patrzenia na świat zakorzeniony w kulturze ludowej. O znaczeniu wspierania inicjatyw, które pielęgnują kulturę i tradycję ludową oraz o wieloletnim zaangażowaniu samorządu w organizację sejmików mówił Tomasz Rogala, etatowy członek Zarządu Powiatu Biłgorajskiego:
Najlepsze zespoły otrzymały szansę zaprezentowania się podczas jesiennego Ogólnopolskiego Sejmiku Teatrów Wsi Polskiej, który również odbywa się w Tarnogrodzie. Tegoroczna edycja po raz kolejny potwierdziła, że teatr ludowy nie jest jedynie wspomnieniem przeszłości, ale żywą i wciąż rozwijającą się częścią polskiej tożsamości.
Organizacja wydarzenia była możliwa dzięki szerokiej współpracy wielu instytucji i samorządów. Za przygotowanie 51. Międzywojewódzkiego Sejmiku Wiejskich Zespołów Teatralnych odpowiadali: Zarząd Główny Towarzystwa Kultury Teatralnej w Warszawie, Marszałek Województwa Lubelskiego, Tarnogrodzki Ośrodek Kultury, Centrum Spotkania Kultur w Lublinie, Tarnogrodzkie Towarzystwo Regionalne, Towarzystwo Kultury Teatralnej Ziemi Lubelskiej w Tarnogrodzie, a także samorząd powiatowy reprezentowany przez Starostę Biłgorajskiego oraz samorząd gminny z Burmistrzem Tarnogrodu na czele. Wydarzenie zostało również objęte wsparciem i patronatem instytucji kultury, w tym Narodowego Instytutu Kultury i Dziedzictwa Wsi. Sejmik, wpisany do Krajowego Rejestru Dobrych Praktyk w Ochronie Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego, po raz kolejny potwierdził, że teatr ludowy pozostaje żywą, autentyczną i niezwykle ważną częścią polskiej tradycji.
Napisz komentarz
Komentarze