W środowy wieczór Teatr im. J. Osterwy w Lublinie zainaugurował „Scenę Jazzową”. „Dziady na jazzowo” okazały się wyrafinowaną muzyczno-literacką ucztą. Artystyczny dialog między improwizującymi muzykami i zespołem aktorskim interpretującym fragmenty Mickiewiczowskich Dziadów zaczarował publiczność, która nagrodziła dwunastkę artystów owacjami na stojąco.
11 listopada wieczorem goście Teatru im. J. Osterwy w Lublinie zobaczyli, a co równie ważne usłyszeli Ninę Biel, Jolantę Deszcz-Pudzianowską, Edytę Ostojak, Beatę Passini, Wojciecha Dobrowolskiego, Włodzimierza Dyłę, Pawła Ferensa, Jerzego Kurczuka i Wojciecha Rusina, których performatywne czytanie fragmentów Dziadów z udziałem jazzowego trio: Wojciecha Jachny, Bartłomieja Olesia i Marcina Olesia, zamieniło się we współczesny rytuał, zderzenie polskiej romantycznej metafizyki z duchem jazzowej improwizacji.
Formuła polegająca na połączeniu literatury i muzyki na równorzędnych zasadach nie jest nowa. W latach 50. XX wieku była popularna w Stanach Zjednoczonych – przede wszystkim w Nowym Jorku, gdzie zresztą i dziś stanowi jedną z wyrafinowanych propozycji kulturalnych miasta. Szybko rozpowszechniła się w Europie, także w Polsce - za sprawą Krzysztofa Komedy, który w 1960 roku przygotował program „Jazz i poezja” z muzyką do wierszy Jerzego S. Sity recytowanych przez Halinę Mikołajską i Wojciecha Siemiona. Współcześnie powstaje wiele tego typu kolaboracji - jak współpraca Mikołaja Trzaski z pisarzami, m.in. z Andrzejem Stasiukiem lub Planet Lem - wspólne dzieło RGG Trio (które wystąpi na grudniowej „Scenie Jazzowej”) i Roberta Więckiewicza. Ta nowojorska formuła nigdy wcześniej nie została jednak w Polsce zaimplementowana przez teatr jako cykliczna propozycja teatralna.
Lubelski Teatr im. J. Osterwy pierwszy ruszył ze „Sceną Jazzową” i raz w miesiącu będzie zapraszać absolutną czołówkę polskiego jazzu do swobodnej muzycznej improwizacji tekstu literackiego czytanego w sposób performatywny przez zespół aktorski. Zgodnie z założeniem każde spotkanie jest jednorazowe, niemożliwe do powtórzenia. Opiekunem muzycznym cyklu jest Wojciech Mościbrodzki, a wybór, ułożenie fragmentów tekstu w sekwencje i prowadzenie aktorów to praca reżysera, w przypadku „Dziadów na jazzowo” – Jerzego Machowskiego. Największą siłą koncertu-teatru w jego reżyserii okazało się partnerstwo sztuk. Tekst Mickiewicza w tej odsłonie przestał być pozycją z listy lektur. Stał się mistycznym wspólnotowym seansem i dowodem na to, że polski jazz i wielka literatura, gdy spotkają się bez artystycznych kompromisów, potrafią rozpalić ogień, który płonie długo po tym, jak zgasną na scenie ostatnie światła.
Otwierając wczorajszą „Scenę Jazzową” Mateusz Matyszkowicz i Wojciech Mościbrodzki nie tylko przedstawili ideę cyklu, ale też zachęcili do przyjścia na kolejne muzyczno-literackie spotkanie. 29 grudnia, w jeden z ostatnich wieczorów roku, dialog prowadzić będą RGG TRIO i troje aktorów Teatru Osterwy – Beata Passini, Michał Czyż i Daniel Salman, którzy w performatywny sposób przeczytają fragmenty „Czarodziejskiej góry” Tomasza Manna dotyczące upływu czasu. Reżyserem tego wydarzenia jest Mateusz Matyszkowicz.
Zainteresowanie jest ogromne, miejsca na grudzień warto zatem rezerwować już teraz – tym bardziej, że bilety na „Dziady na jazzowo” rozeszły się błyskawicznie.
Teatr im. Juliusza Osterwy w Lublinie
Napisz komentarz
Komentarze