Odsłonięcie tablicy

Był on założycielem zamojskiego Oddziału PTTK, autorem pierwszego przewodnika krajoznawczego po Zamościu i okolicy, a także wychowawcą wielu pokoleń zamojskich turystów i młodzieży gimnazjalnej. Prof. Michał Pieszko jest także patronem Klubu Turystyczno-Krajoznawczego przy Oddziale PTTK w Zamościu. Klub skupia: przewodników terenowych PTTK, przodowników turystyki pieszej, kolarzy, znakarzy. Przez cały rok Oddziale PTTK w Zamościu organizuje rajdy rowerowe oraz piesze po Roztoczu. Tablica, której odsłonięcie odbędzie się w piątek została wyrzeźbiona przez Jana Pastuszka z Józefowa w kamieniu józefowskim, a na tablicy widnieją słowa "Zamość to najpiękniejsza karta dziejów i kultury polskiej", których autorem jest P. Piotr Linek. Na wydarzenie odsłonięcia tablicy serdecznie zaprasza Edward Słoniewski, prezes Oddziału PTTK w Zamościu.

Śp. prof. Michał Pieszko spoczywa na na cmentarzu parafialnym w Zamościu, a grobem opiekują się członkowie klubu, którzy kontynuują rozpoczęte przez Niego dzieło. Większość kosztów za tablicę pokryło Miasto Zamość dzięki przychylności Prezydenta Andrzeja Wnuka i pracowników Wydziału Kultury UM w Zamościu. Pozostałą część kosztów pokrył Oddział PTTK w Zamościu.


MICHAŁ MARIAN PIESZKO                                                         

Nauczyciel, miłośnik regionu: kolekcjoner: geograf – tropiciel skarbów przyrody, krajoznawca; historyk- badacz i entuzjasta dzie­jów Zamościa; bibliofil, działacz społeczny.

Urodził się we Lwowie 29 czerwca 1890 r. Studia akademickie odbywał w latach 1910 — 1916 na Wydziale Filozoficznym Uniwersy­tetu Lwowskiego. Studiował geografię u prof. Romera i historię u prof. Dembińskiego. W roku 1917 podjął pra­cę nauczyciela geografii i historii w Gimnazjum w Zamościu. W okresie okupacji brał czynny udział w tajnym nauczaniu.
Po wyzwoleniu ponownie przystąpił do pracy w Liceum Ogólnokształ­cącym im. Jana Zamoyskiego w Zamościu – aż do roku 1966.
W latach 1954 – 1958 piastował funkcję zastępcy dyrektora.  Uczniowie nazywali go Marszałkiem.
Wyróż­niał się aktywnością, głęboką wiedzą i szerokim zakresem zaintere­sowań.  Wychowawca kilku pokoleń. Wywierał duży wpływ na mło­dzież, był niezwykle wśród niej popularny i cieszył się dużym jej uznaniem.

Za działalność pedagogiczną był odznaczony:
„Srebrnym Waw­rzynem Akademickim”  w 1936 r.
„Srebrnym Medalem za „Długoletnią Służbę”  w 1938 r. „Złotym Krzyżem Zasługi”  w  1956 r. „Krzyżem Kawa­lerskim Orderu Odrodzenia Polski” w 1966 r.

Jako geograf – geolog, na długo przed systematycznymi bada­niami, sygnalizował występowanie na Lubelszczyźnie złóż węgla ka­miennego, ropy naftowej i wód mineralnych. Zgromadził pokaźny zbiór geologiczny. Główne bogactwo tej kolekcji stanowią odnale­zione na terenie pałacu w Klemensowie, cenne szczątki zbiorów geologicznych – około 900 okazów –  zebranych osobiście przez Sta­nisława Staszica.
Był współtwórcą ruchu krajoznawczego i przewodnickiego w Zamościu. Wchodził w skład zawiązanego w roku 1918 tymczasowego zarządu Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego, który postanowił przede wszystkim zająć się założeniem Muzeum.
Poważną część zbiorów, a szczególnie bezcenne zabytki archeologiczne Muzeum Za­mojskie  zawdzięcza wszechstronnej pasji kolekcjonerskiej Michała Pieszki.

Dziełem jego pióra jest pierwszy „Przewodnik po Zamościu i okolicy”, przekazany bez honorarium autorskiego – Oddziałowi PTK w Zamościu i staraniem tegoż opublikowany.

Aktywnie uczestniczył w tworzeniu  fundamentów przewodnictwa turystycznego na terenie miasta Zamościa.

Za działalność krajoznawczą został odznaczony „Złotą Odznaką PTTK” w1956 r. Jego zdjęcie znajduje się w sali posiedzeń Zarządu Głównego PTTK w Warszawie.

Wielki entuzjasta i miłośnik Zamościa. Najwięcej wysiłku po­święcił dociekaniom badawczym.
Spuścizna publikacyjna obejmuje:
przewodniki, szkice popularne – i okolicznościowe artykuły.
Duże zasługi położył na niwie społecznej.
Bezpośrednio po przy­byciu do Zamościa w 1917 r. — tworzył ruch harcerski. W 1920 roku  zmobilizował 127 harcerzy do służby w Armii Polskiej. Był jednym z inicjatorów umieszczenia nad Tanwią kamienia z tablica upamiętniającą przejście przez kordon graniczny do Galicji Józefa Piłsudskiego w czerwcu 1901 r.
Był jednym z członków założycieli Koła Miłośników Książki.
Współpracował z lokalnymi pismami:
„Kroniką Powiatu Zamojskiego”,
„Ziemią Za­mojską”,
„Słowem Zamojskim”
„Teką Zamojską”.

W zakresie bibliofilstwa współpracował z dr. Zygmuntem Klukowskim
i Bolesławem Leśmianem
Wniósł duży wkład do dorobku kulturalnego Zamościa w okresie międzywojennym.
Zmarł w Zamościu 29 grudnia 1969 roku.
Dorobek swojego życia: bibliotekę, zbiory, rękopisy prac przekazał testamentem Muzeum Ziemi Zamojskiej.

Jest patronem Klubu Turystyczno-Krajoznawczego przy Oddziale PTTK w Zamościu. Klub skupia: przewodników terenowych PTTK, przodowników turystyki pieszej, kolarzy, znakarzy. Członkowie Klubu opiekują się jego grobem na cmentarzu parafialnym w Zamościu i kontynuują rozpoczęte przez Niego dzieło.