Radruż. „Postikony: ślady po ikonie”

Paweł Wyborski to uznany polski malarz i socjolog kultury mieszkający w Gdańsku, ale rodzinnie powiązany z Roztoczem Wschodnim. Jest autorem siedemdziesięciu pięciu wystaw indywidualnych oraz uczestnikiem kilkudziesięciu wystaw zbiorowych w kraju i poza jego granicami (w Belgii, Danii, Hiszpanii, Holandii, Francji, Kazachstanie, Stanach Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii, Włoszech). Wielokrotnie był laureatem stypendiów kulturalnych oraz nagród działalność artystyczną w dziedzinie kultury, przyznanych przez Prezydenta Miasta Gdańska i Prezydenta Starogardu Gdańskiego. Jego prace znajdują się w licznych kolekcjach publicznych i prywatnych.

W kręgu wielu fascynacji artystycznych Pawła Wyborskiego znajduje się również ikona. Zainteresowanie tym tematem wiąże się w przypadku Autora właśnie z cerkwią w Radrużu, którą po raz pierwszy odwiedził w sierpniu 2003 r. Niezapomniane wrażenie zrobiły na nim wówczas wyłaniające się w mrocznym wnętrzu drewnianej świątyni siedemnastowieczne polichromie ścienne. Przeprowadzona w latach 60. XX wieku konserwacja malowideł miała charakter zachowawczy i polegała na utrwaleniu tego, co przetrwało do czasów współczesnych. W wielu miejscach przedstawienia były więc ledwie widoczne. Na podstawie obserwacji tych niekiedy fragmentarycznie zachowanych malowideł Paweł Wyborski opracował artystyczną koncepcję „śladów ikony”, która z czasem rozwinęła się w ideę „śladów po ikonie”. Artysta zaczął tworzyć „postikony”, rozumiane jako swoisty zapis wycofywania się obrazu. W swych dziełach stara się w uchwycić ten niezwykły moment, w którym proces zaniku dokonuje się tuż przed bezpowrotną utratą przedstawienia. Stara się więc utrwalić ulotne wspomnienie, ślad po ikonie zapisany w pamięci materii malarskiej.

Na wystawie zaprezentowanych zostanie ponad trzydzieści obrazów Pawła Wyborskiego powstałych w ciągu ostatnich dziesięciu lat. Dla Artysty będzie to swoisty powrót do radruskich źródeł filozoficznej fascynacji ikonami. Widzowie obok artystycznych doświadczeń, będą z kolei postawieni przed wyzwaniem poszukiwania zanikającego Obrazu, nie tylko w sensie religijnym, ale też głęboko humanistycznym.