W ciągu dnia do grupy dołączali kolejni pątnicy z miejscowości leżących na trasie, m.in. Gromady, Majdanu Gromadzkiego, Korytkowa, Goraja i Dzwoli.
Pielgrzymka jest czasem modlitwy, wspólnoty i duchowej odnowy. Pątnicy niosą ze sobą własne intencje, ale także prośby powierzane im przez bliskich. O duchowym wymiarze pielgrzymowania mówił ks. Radosław Łukasiewicz, wikariusz parafii Trójcy Świętej i Wniebowzięcia NMP w Biłgoraju oraz duchowy opiekun pielgrzymki:
Pielgrzymi dotarli do Janowa Lubelskiego późnym popołudniem, aby uczestniczyć w pierwszych uroczystościach odpustowych. Część z nich pozostała również na nocnym czuwaniu, by 8 września, w święto Narodzenia Najświętszej Maryi Panny, modlić się u stóp Pani Janowskiej.
Tradycja biłgorajskiego pielgrzymowania do Janowa Lubelskiego sięga lat 80. XX wieku. Zainicjował ją ks. Edmund Markiewicz, który pochodząc z Biłgoraja, został proboszczem w Janowie Lubelskim. Przez kolejne lata ważną rolę w organizacji pielgrzymki odgrywał również śp. ks. Bogusław Wojtasiuk.
Celem pielgrzymki jest sanktuarium związane z objawieniami maryjnymi z 1645 roku. To właśnie tam, według przekazów, Matka Boża ukazała się mieszkańcowi Rudy, Wojciechowi Boskiemu. W 1647 roku powstała pierwsza kaplica, a w kolejnych latach rozwijał się kult Matki Bożej. W 1659 roku Jan Sobiepan Zamoyski ufundował kościół i klasztor dominikanów, którzy posługiwali w Janowie aż do kasaty zakonu w 1864 roku. W sanktuarium znajduje się łaskami słynący obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem, uznany za cudowny w 1762 roku.
Napisz komentarz
Komentarze